Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2019
  
  ΚΥΡΙΑΚΗ ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Δ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Κυριακή τῶν 630 Θεοφόρων Πατέρων

τῆς Δ΄ ἐν Χαλκηδόνι Οἰκουμενικῆς Συνόδου (451μ.Χ.)


Ὑμεῖς ἐστέ τό φῶς τοῦ κόσμου...”


Τό φῶς, ἀδελφοί καί παιδιά μου, καί στή Παλαιά Διαθήκη καί στήν Καινή Διαθήκη εἶναι τό κατ' ἐξοχήν σημεῖο τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο.

Τό φῶς εἶναι ἡ κοινωνία τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ μέ τούς ἀνθρώπους. Ἀντίθετα τό σκοτάδι εἶναι τό σημάδι τῆς ἁμαρτίας. Καί ἁμαρτία εἶναι ὁ ἑκούσιος χωρισμός τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν κοινωνία τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Καί τότε ὁ ἄνθρωπος “ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστί καί ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ καί οὐκ οἶδε πού ὑπάγει, ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσε τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ” γράφει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης στήν πρώτη ἐπιστολή του (β,11). Οἱ Ἅγιοι Πατέρες δέχθηκαν τόν φωτισμό τοῦ Χριστοῦ μέσα τους, φωτίσθηκαν καί ὅλη ἡ ὕπαρξή τους ἔγινε “φῶς Χριστοῦ” πού “φαίνει πᾶσιν”. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας διαλύοντας μέ τό φῶς τοῦ Χριστοῦ τά σκοτάδια τῆς ἁμαρτίας καί τῶν διαφόρων αἱρέσεων, διασώζουν τό μυστήριο τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς. Ἔτσι ἔγινε καί μέ τούς Πατέρες τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου στήν Χαλκηδόνα τῆς Κωνσταντινουπόλεως τό 451 μ.Χ., πού σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας προβάλλει ἐνώπιον μας, ἑορτάζοντας τήν Ἱερή μνήμη τους, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν τήν αἵρεση τοῦ Πρεσβυτέρου Εὐτυχοῦς. Ὁ αἱρετικός Εὐτυχής, ἐδίδασκε ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν φέρει στήν Ὑπόστασή Του τήν θεία καί ἀνθρώπινη φύση. Ἡ θεία φύση, ἔλεγε ὅτι ἀπερρόφησε τήν ἀνθρώπινη.

“Δύο τέλεια, ἕν γενέσθαι οὐ δύνανται”ἐδίδασκε. Οἱ συνέπειες αὐτῆς τῆς αἱρέσεως ἐπηρεάζουν τό μυστήριο τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας καί ἑπομένως ἀκρωτηριάζουν τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Οἱ Πατέρες ὅμως τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἐπολέμησαν τή φοβερή αἵρεση τοῦ Εὐτυχοῦς καί ὁμολόγησαν γιά τόν Ἰησοῦ Χριστό “τέλειον τόν αὐτόν ἐν Θεότητι καί τέλειον ἐν ἀνθρωπότητι” δηλαδή ὁ Χριστός μας εἶναι τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος, χωρίς τῆς ἁμαρτίας.

Ἔτσι οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀνέλαβαν νά κατηχήσουν, νά διδάξουν, νά μεταδώσουν μέ βιωματικό τρόπο αὐτές τίς σωτηριώδεις ἀλήθειες τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου πίστεώς μας καί νά ἀντιμετωπίζουν τά μεγάλα προβλήματα καί τίς αἱρέσεις πού κατά καιρούς τραυματίζουν τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Καί ΄μεῖς σήμερα μποροῦμε μέ ἀσφάλεια νά βαδίζουμε τό δρόμο τῆς σωτηρίας μας, φωτιζόμενοι ἀπό τό φῶς τοῦ Χριστοῦ, πού διαλύει τά σκοτάδια τῆς ἁμαρτίας. Τό φῶς τοῦ Χριστοῦ πρέπει ν' ἀκτινοβολήσει διά τῶν Ἁγίων Πατέρων, πρός ὅλες τίς κατευθύνσεις. Στό σπίτι μας, στή ζωή μας, παντοῦ.

Εἰδικώτερα, σήμερα, ὅπου τό σκοτάδι προσπαθεῖ μέ ὕπουλους τρόπους νά ἐξαπλωθεῖ γιά νά ἐπισκιάσει τό φῶς καί κάθε ἄνθρωπος δέχεται αὐτούς τούς κραδασμούς, εἶναι ἀνάγκη τό φῶς τοῦ Χριστοῦ νά λάμπῃ πάντοτε. Καί οἱ μαθητές τοῦ Ἰησοῦ εἶναι οἱ φωτεινοί ὁδοδείκτες καί σηματοδότες ὅπου διαλύουν τό σκοτάδι γιατί ὁ Χριστός σήμερα μᾶς εἶπε: “Ὑμεῖς ἐστέ τό φῶς τοῦ κόσμου” διότι “Φῶς Χριστοῦ φαίνει πᾶσι”.

Παιδιά μου, εὔχομαι καί προσεύχομαι νά μείνουμε πιστοί στό πνεῦμα καί τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων μας γιά νά προφυλαχθοῦμε ἀπό τό σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας καί ἑνωμένοι μυστηριακά μέ τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ μας, πού εἶναι ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, νά συνεχίζουμε μέ θερμότητα πίστεως, νά ἀγωνιζόμαστε ὥστε ἡ ζωή μας καί ἡ πορεία μας νά εἶναι φῶς Χριστοῦ, γιατί ὁ Χριστός μᾶς εἶπε σήμερα στό Εὐαγγέλιό Του: “Ὑμεῖς ἐστέ τό φῶς τοῦ κόσμου”.