Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2019
  
  ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου

Ζητεῖτε δέ πρῶτον τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ...”

(Ματθ. 6, 22- 33)


Ἀγαπητά μου παιδιά, εὐλογημένοι μου Χριστιανοί.

Ἡ σημερινή Εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς Γ΄ Ματθαίου εἶναι ἀπό τήν ἐπί τοῦ Ὅρους Ὁμιλία τοῦ Κυρίου μας. Μᾶς ὑπενθυμίζει σωτηριώδεις ἀλήθειες καί μᾶς μιλάει μέ ἔμφαση γιά τόν ἐσωτερικό “ὀφθαλμό”. Λυχνάρι στό σῶμα μας, λέει εἶναι τό μάτι. Ὅταν τό μάτι εἶναι καθαρό, ὁλόκληρο τό σῶμα φωτίζεται. Ἄν τό μάτι ἀρρωστήσει, τότε ὁ ἄνθρωπος βυθίζεται στό σκοτάδι. Ὅμοια καί ἡ ὅραση τῆς ψυχῆς. Ἄν εἶναι καθαρή ἡ ψυχή, τότε ἡ ὕπαρξή μας λούζεται στό φῶς καί ἀπολαμβάνει τή Χάρη. Ἄν ὅμως εἶναι πονηρός ὁ μέσα ὀφθαλμός, τότε ἡ ψυχή γεμίζει ἀπό σκοτάδι. Γιά νά μπορεῖ ὁ ἐσωτερικός ὀφθαλμός τῆς ψυχῆς μας νά λειτουργεῖ σωστά, ἔχει ἀνάγκη ἀπό κάθαρση. Γι' αὐτό σέ κάθε εὐχαριστιακή μας σύναξη Τόν ἱκετεύουμε: “Ἔλλαμψον ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, φιλάνθρωπε Δέσποτα, τό τῆς σῆς θεογνωσίας ἀκήρατον φῶς καί τούς τῆς διανοίας ἡμῶν διάνοιξον ὀφθαλμούς, εἰς τήν τῶν Εὐαγγελικῶν σου Κηρυγμάτων κατανόησιν...”.

Ἡ ἐπιθυμία τοῦ πονηροῦ ὀφθαλμοῦ ἐντοπίζεται ἀπό τόν Κύριο, στήν πλεονεξία, καί ὁ πονηρός ὀφθαλμός κινούμενος ἀπό ὀλιγοπιστία, μέσα ἀπό τίς προσωπικές του ἀνασφάλειες, μαζεύει ὅλο καί περισσότερο Μαμωνᾶ (λέξη συροχαλδαϊκή, πού σημαίνει χρῆμα, ἀργύρια, πλοῦτο). Ἰδιαίτερα, ὁ ἄνθρωπος τῆς ἐποχῆς μας, λατρεύει κυριολεκτικά τό χρῆμα. Κάνει τά πάντα γιά νά τό ἀποκτήσει. Στηρίζεται στίς καταθέσεις του, στ' ἀκίνητά του δηλαδή στά ὑλικά ἀγαθά καί τελικά ὑποδουλώνεται στήν εἰδωλολατρία γιατί ἡ προσκόλληση του στό χρῆμα, στήν πλεονεξία “ἐστίν εἰδωλολατρία” (Κολ. Γ΄,5). Ὁ Κύριος θέλει νά μᾶς προφυλάξει ἀπ΄ αὐτά τά ὀλέθρια ἀποτελέσματα τῆς μέριμνας γιά τά ὑλικά ἀγαθά καί πάνω στή μεθοριακή γραμμή τῶν ποικίλων ἀναγκῶν μας διδάσκει: “μή μεριμνᾶτε τί θά φᾶτε καί τί θά πιῆτε, οὔτε τί θά φορέσετε”. Θέλει νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπ΄ τήν ἀγχώδη μέριμνα τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, πού στραγγαλίζει τό ἀνθρώπινο πρόσωπο καί τό ἐγκλωβίζει μέ τά δεσμά τοῦ ἄγχους, τῆς ἀνασφάλειας, τῆς φοβίας καί τῶν ποικίλων καχυποψιῶν. Δέν μᾶς λέγει νά μήν ἐργαζόμαστε, τό “μή μεριμνᾶτε” δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τό “μή ἐργάζεσθε”. Θέλει νά μᾶς διδάξει ὅτι ἡ ἐργασία μας πρέπει νά βρίσκεται κάτω ἀπό τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καί μέσα στήν πρόνοιά Του. Καί γιά νά καταλάβουμε τό “μή μεριμνᾶτε” χρησιμοποιεῖ συλλογισμούς ντυμένους μέ παραδείγματα παρμένα ἀπ΄ τή φύση.

“Δέν ἀξίζει ἡ ψυχή περισσότερο ἀπ' τήν τροφή καί τό σῶμα (περισσότερο) ἀπό τό ἔνδυμα; Κοιτᾶξτε τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ πού ἡ ἀγάπη καί ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ τά συντηρεῖ, ἀφοῦ αὐτά ἐπιτελοῦν τόν προορισμό τους καί τήν ἀδιάκοπη δοξολογία τοῦ Δημιουργοῦ. Καί ὁ Κύριος συνεχίζει τό παράδειγμα μέ τά κρίνα τοῦ ἀγροῦ, πού ντύνονται χωρίς μέριμνα καί ἀγωνία μέ τέτοια μεγαλοπρέπεια, πού οὔτε ὁ Σολομῶν δέν εἶχε. Καί καταλήγει: “ποιός ἀπό σᾶς, ὅσο καί ἄν φροντίσει μπορεῖ νά προσθέσει στό ἀνάστημά του ἕνα πῆχυ;”. Τί βγαίνει τάχα μέ τήν ἐναγώνια μέριμνα; μπορεῖ κανείς ἀπό 'μᾶς ν΄ ἀλλάξει τή ροή τῶν γεγονότων; Ἡ μέριμνά μας, ἡ ἀγχώδης ἀνησυχία μας εἶναι τελικά ἀτελέσφορη καί φανερώνει εἰδωλολατρικό φρόνημα (= ἔλλειψι ἐμπιστοσύνης στό Θεό”.

Γι' αὐτό ὁ Κύριος μᾶς προτρέπει: “Ζητεῖτε δέ πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν”.

Συνιστᾶ μιά δυναμική καί ὑπεύθυνη τοποθέτηση μέσα στή ζωή, τονίζοντας ὅτι πάνω καί πρίν ἀπ΄ ὅλα εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἡ κοινωνία τῆς ἀγάπης Του, πού τήν φανέρωσε στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί πού τήν ἐνεργοποιεῖ συνέχεια στήν Ἐκκλησία Του τό Πανάγιον Πνεῦμα. Μᾶς καλεῖ πάντοτε ὁ Θεός πατέρας μας νά μετάσχουμε σ' αὐτή τήν κοινωνία ἀγάπης, νά γινόμαστε κοινωνοί τῆς Βασιλείας Του. Ἑπομένως, ὄχι παθητικότητα στή ζωή μας, ὄχι ραθυμία, ὄχι “ἔχει ὁ Θεός” (μέ τήν ἔννοια τῆς ἀδιαφορίας γιά τίς ἀνάγκες μας), γιατί καταδικάζει σαφῶς κάθε ὀκνηρία· καί ἡ παραβολή τῶν ταλάντων μᾶς λέει πολλά.

Τό πρόβλημα συνίσταται σέ τί δίνουμε προτεραιότητα. Ἄν στήν καθημερινή μας ζωή καί πνευματική μας πορεία βάζουμε “πρῶτον” τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἤ τίς ἐγωιστικές μας ἐπιθυμίες, τίς βιοτικές μέριμνες, τίς φιλοδοξίες μας καί τίς προσωπικές μας ἀνέσεις;

Ἀπ΄ αὐτό τό θανάσιμο ἀγκάλιασμα μέ τήν ὕλη, θέλει ὁ Κύριος νά μᾶς ἐλευθερώσει μέ τό “μή μεριμνᾶτε”. Καί ἐπαναλαμβάνω δέν ἐννοεῖ “μήν ἐνδιαφέρεστε γιά τίς ὑλικές σας ἀνάγκες”, ἀλλά μήν μεριμνᾶτε παραπάνω ἀπ΄ ὅσο χρειάζεται· μή μεριμνᾶτε ἀποκλειστικά καί μόνο γι΄ αὐτές.

Βάλτε τή ζωή σας καί τίς ἀνάγκες σας κάτω ἀπό τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Καί ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ νά γίνει τό κέντρο τῶν ἐπιδιώξεών σας· νά γίνει ὁ πρῶτος καί ὁ ἔσχατος στόχος τῆς ζωῆς μας. Ὅταν αὐτό εἶναι “πρῶτον”, τότε ὅλα τά ἄλλα θά ἀκολουθοῦν ὡς θεόσδοτη εὐλογία, σύμφωνα μέ τό σαφῆ λόγο τοῦ Κυρίου μας. “Ζητεῖτε δέ πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν”.