Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2019
  
   Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΔΙΑ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ

       Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Περιστερίου κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ εἰς τόν πρόλογόν του εἰς τήν ἔκδοσιν τοῦ βιβλίου « Ὁ  Βίος τῆς  ΑΓΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ τῆς Πατρικίας - Ἱστορικόν Ἱδρύσεωςτῆς Ἐνορίας καί τῆς Ἀνεγέρσεως τοῦ Ναοῦ - Ἀκολουθία τῆς Ἁγίας » γράφει τά ἀκόλουθα: 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ 
ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ 
Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Υ
 

           Ὅταν τήν 11ην Νοεμβρίου 1978 ἀνελαμβάναμεν τό πηδάλιον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Περιστερίου ὑπεσχέθημεν εἰς τόν εὐλογημένον Λαον τοῦ Περιστερίου ὅτι θά ἀναλώσωμεν ὅλας τάς σωματικάς καί ψυχικάς δυνάμεις ἡμῶν εἰς τήν διακονίαν τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ ἔργοις καί Λόγοις, καί ὅτι μέ τήν χάριν καί τήν εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ καί τήν στενήν συνεργασίαν τοῦ ἱ. Κλήρου καί τοῦ Χριστεπωνύμου πληρώματος θά καταστήσωμεν αὐτήν μοντέλο μιᾶς κατά πάντα συγχρόνου Μητροπόλεως ἀνταποκρινομένης πλήρως εἰς τάς πολλαπλᾶς ἀνάγκας τοῦ ἀνθρώπου τῆς συγχρόνου κοινωνίας, χωρίς ἐν τούτοις νά ἐκκοσμικευθῇ. 
            Σήμερον, ἐν ἔτει 2007, μετά τήν παρέλευσιν τριάκοντα περίπου ( 30 ) ἐτῶν δοξάζομεν τόν Κύριον καί Θεόν μας διότι ἠξίωσε τήν ταπεινότητά ἡμῶν νά ἔχωμεν, σύν τοῖς ἄλλοις, παραδώσει εἰς τήν διακονίαν τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας περισσοτέρους τῶν τριάκοντα ἱερῶν Ναῶν εἰς χώρους ἰδιοκτήτους, μετά τῶν ἀντιστοίχων πνευματικῶν κέντρων καί τῶν ἀναγκαίων λοιπῶν λειτουργικῶν χώρων εἰς ἕκαστον ἐξ αὐτῶν. Τοῦτο ἀποτελεῖ κοινήν ὁμολογίαν. Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Περιστερίου δικαίως δύναται νά καυχᾶται ἐν Κυρίῳ καί ο’υχί μετά φόβου καί δισταγμοῦ ἀλλά ἀντιθέτως μετά μεγάλης παρρησίας, χαρᾶς καί πνευματικῆς καί κοινωνικῆς ἀγαλλιάσεως νά ἀντικρύζῃ κατάματα τόν πτωχό καί πονεμένο βιοπαλαιστή ἐργάτη, κάτοικο τοῦ Περιστερίου, διότι ἡ τοπική του Ἐκκλησία, μέ τήν χάριν πάντοτε καί τήν εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ, ἐπέτυχε τήν ὑπέρβασιν τοῦ ἑαυτοῦ της, ἀνυψωθεῖσα δέ εἰς περίοπτον θέσιν καί λαμβάνουσα τά μηνύματα τῆς συγχρόνου κοινωνίας εὑρίσκεται καθημερινά πλησίον τῶν προβλημάτων του ἐμπράκτως. Τά φιλανθρωπικά Ἱδρύματα τά ὁποῖα κοντεύουν νά ὁλοκληρωθοῦν, ὅπως τό Ἵδρυμα Χρονίων Παθήσεων – Γηροκομεῖο, προϋπολογισμοῦ πού ξεπερνᾶ τό ἕνα δισεκατομμύριο σέ ἀναφορά τῆς ἀξίας τῆς ἑλληνικῆς δραχμῆς ὅπως γνωρίζαμε εἰς τό παρελθόν, τό Ἵδρυμα διά τά ὀρφανά Παιδιά καί τά τά παιδιά τῶν φαναριῶν πού ἤδη ἀνεγείρεται, οἱ Παιδικοί Σταθμοί, τό Ἵδρυμα τῆς Κακοποιημένης Γυναικός τοῦ ὁποίου ἐπίκειται ἡ ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως, τό καθημερινό φαγητό σέ ὀκτακόσια καί πλέον ἄτομα πού δίδεται ἀπό δέκα (10) Ἐνορίες τῆς Μητροπόλεώς μας, ὁ προγραμματισμός ἀνεγέρσεως συγχρόνου Συνεδριακοῦ Κέντρου καί πολλά ἄλλα ἀποτελοῦν ἐάν μή τι ἄλλο τοὐλάχιστον τήν ἔμπρακτη συγκινητική καθημερινή μαρτυρία τῆς παρουσίας καί διακονίας τῆς Ἐκκλησίας εἰς τό καθημερινό γίγνεσθαι τοῦ Περιστεριώτικου λαοῦ. 
           
Καί ἡ παροῦσα ἔκδοσις διά τήν Ἐνορίαν τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Πατρικίας γεμίζει ἡμᾶς ἰδιαιτέραν χαράν καί ἱκανοποίησιν. Δίδει εἰς ἡμᾶς τήν εὐκαιρίαν νά ἐνθυμηθῶμεν τούς συνεχεῖς ἀγῶνας, τάς μεγάλας ἀντιρρήσεις μιᾶς μερίδος τῶν κατοίκων ἀντιτιθεμένων γενικῶς εἰς τήν ἰδέαν τῆς ἀνεγέρσεως Ἐκκλησίας, τάς πολλάς δυσκολίας καί ἀντιθέσεις τάς ὁποίας συναντήσαμεν διά τήν ἀγοράν τῶν δύο ( 2 ) οἰκοπέδων, τήν τροποποίησιν τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου, τάς ἀναγκαίας ἀπαλλοτριώσεις, τήν ὕπαρξιν τοῦ πυλῶνος τῆς ΔΕΗ ὑψηλῆς τάσεως μέ τούς περιορισμούς πού ἐπεβάλλοντο εἰς τό ὕψος καί τούς συντελεστάς δομήσεως, γενικώτερον δέ τήν ὅλην μακράν καί δύσκολον ὄντως πορείαν τήν ὁποίαν πιστότατα ἀκολουθήσαμεν προκειμένου νά ἐπιτελεσθῇ καί νά ὁλοκληρωθῇ ἡ ἀνέγερσις τοῦ παρόντος μνημειακοῦ ἱ. Ναοῦ. 
         
μως ὅλα αὐτά καί πολλά ἄλλα έξεπεράσθησαν καί ἀνήκουν πλέον εἰς τό παρελθόν! Μέ τάς πρεσβείας καί τήν βοήθειαν τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας πρός τόν ὕψιστον Τριαδικόν Θεόν σήμερον ὑπάρχει καί ὑψοῦται λαμπρότατα εἰς τόν οὐρανόν τῆς Δυτικῆς Ἀττικῆς ἕνας μεγαλοπρεπέστατος Ἱερός Ναός, διά τόν ὁποῖον ἅπαντες ἀνεξαιρέτως σεμνυνόμενος διότι ἀποτελεῖ ὄντως κόσμημα διά τήν Ἱεράν ἡμῶν Μητρόπολιν. Εἰς τήν ἐγκαινιασμένην Ἁγίαν Τράπεζαν ἔχουν καταχωρηθεῖ ὅλα γενικῶς τά ὀνόματα ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κατά καιρούς ἠγωνίσθησαν ἀμέσως ἤ ἐμμέσως διά τήν ἀνέγερσιν, τῶν εὐεργετῶν, τῶν δωρητῶν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, εἰδικώτερον δέ τῶν εὐδοκίμως ὑπηρετησάντων Κληρικῶν καί Λαϊκῶν Ἐπιτρόπων, Ἱεροψαλτῶν, Νεωκόρων καί λοιπῶν συνεργατῶν ἐν αὐτῷ. Εἰς ἑκάστην Θείαν Λειτουργίαν ἀναπέμπεται, ὡς γνωστόν, δέησις ὑπέρ πάντων τῶν Ἐνοριτῶν καί τῶν ἐργαζομένων καί διακονούντων εἰς τό πολυσχιδές ἔργον τῆς Ἐνορίας μας, καί δή καί εἰς τόν κατηχητικόν, λειτουργικόν, φιλανθρωπικόν καί κοινωνικόν τομέα. Ἰδιαιτέρως ἀναπέμπομεν εὐχάς καί ἱκεσίας ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιμανδρίτου Ἰωακείμ Σακαρέλου, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ἄριστος λειτουργός καί μετά τήν φωνήν καί τό ὡραῖον αὐτοῦ παράστημα κατώρθωνε νά συγκεντρώνῃ τόν κόσμον εἰς τήν Ἐκκλησίαν καίτοι αὕτη ἦτο παράγκα. Συνεργασθείς στενώτατα μέ τήν Θεανώ Παπαηλία κατώρθωσεν ἐπί τῶν ἡμερῶν του νά θεμελιωθῇ, νά ἀνηγερθῇ καί νά ἐγκαινιασθῇ ὁ Ἱερός οὗτος Ναός. 
        
μεῖς, ὡς ταπεινός καί μόνον Ἐπίσκοπος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Περιστερίου, ὡς δοῦλος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐκφράζομεν ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς καί τῆς καρδίας μας τήν Ἀρχιερατικήν ἡμῶν εὐαρέσκειαν εἰς πάντα γενικῶς ἀμέσως ἤ ἐμμέσως καί ἐνθέρμως συντελέσαντα καί συντελοῦντα, κατά τόν ἕνα ἤ τόν ἄλλον τρόπον, εἰς τό ἀδιάκοπον ἔργον τῆς Ἐνορίας ἀπό τῆς ἱδρύσεώς της μέχρι σήμερον καί εἰς τό ἀπώτερον καί ἀπώτατον μέλλον. 
         
κφράζομεν εὐγνωμόνους ὑϊκάς εὐχαριστίας πρός τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς διά τάς Πατριαρχικάς του εὐχάς καί εὐλογίας ἐπί τῇ ἐκδόσει ταύτῃ, τῇ ἀφιερωμένῃ εἰς τήν Ἁγίαν Ἀναστασίαν τήν Πατρικίαν, τήν μονάσασα καί κοιμηθεῖσα εἰς τήν πόλιν τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου καί ἰδιαιτέρα πατρίδα πολλῶν καί μεγάλων Ἁγίων, ἐκκλησιαστικῶν Πατέρων καί ἐθνικῶν εὐεργετῶν, τήν Ἀλεξάνδρειαν, ὡς ἐπίσης καί διά τήν πολλαπλῶς ἐκδηλωθεῖσαν καί συνεχῶς ἐκδηλουμένην ἀπεριόριστον πατρικήν ἀγάπην μέ τήν ὁποίαν ὅλως ἰδιαιιτέρως περιβάλλει ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς Κληρικούς τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μητροπόλεως, οἱ ὁποῖοι εἴτε ὡς Ἐπίσκοποι εἴτε ὡς ἁπλοῖ Κληρικοί διακονοῦν τόν παλαίφατον ἱστορικόν Θρόνον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξανδρείας τοῦ ὁποίου ἡ ἐκκλησιαστική καί ἐθνική παρουσία καί διακονία εἰς τήν Ἤπειρον τῆς Ἀφρικῆς πληροῖ τάς ψυχάς καί τάς καρδίας ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί ἀνακαλεῖ εἰς τήν μνήμην ἡμῶν μεγάλας ἐκκλησιαστικάς προσωπικότητας μετά τῶν ὁποίων εἴχομεν ἐπικοινωνίαν ἀπό παιδικῆς ἡλικίας. 
           
λοθύμως συγχαίρομεν καί εὐλογοῦμεν τόν ἀκάματον Αἰδεσιμολογιώτατον Πρωτοπρεσβύτερον Ἀπόστολον Καμπουρόπουλον, ὅστις, οὐχί ἁπλῶς ἀφουγκραζόμενος ἀλλά καί υἱοθετῶν τούς πολλούς προβληματισμούς καί τάς μεγάλας ἀγωνίας οὐχί τόσον διά τό παρόν ἀλλά κυρίως καί πρωτίστως διά τό ἀπώτερον καί ἀπώτατον μέλλον τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μητροπόλεως, εἰδικῶς, καί τῆς Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γενικώτερον, ἀγωνίζεται καθημερινῶς νά φανῇ συνεπής εἰς τάς ἀνατεθείσας εἰς αὐτόν ὑψηλάς εὐθύνας. Οὗτος διαπνεόμενος ὑπό ὡραίων καί ὑψηλῶν ὁραματισμῶν, διακατεχόμενος ὑπό τῆς ὑψηλῆς εὐθύνης τῆς Ἱερωσύνης, τῶν καθηκόντων τοῦ Ἱερατικῶς Προϊσταμένου καί τῆς ἀποστολῆς καί διακονίας τῆς Ἐκκλησίας εἰς τόν σύγχρονον κόσμον ἀγωνίζεται διαρκῶς μετά τῶν συνεφημερίων του Πρεσβυτέρων Λάμπρου Τσακάλου καί Δημητρίου Παπαγεωργίου καί τῶν συνεργατῶν του Ἐκκλησιαστικῶν Συμβούλων κυρίων Παναγιώτου Μοσχούρη, Ἰωάννου Σκορδᾶ, Ἀθανασίου Δεττᾶ καί τῆς ἐριτίμου κυρίας Θεώνης Παπαηλία, πολύ κατά κοινήν ὁμολογίαν συνετελεσάσης διά τήν ἀνέγερσιν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, ὡς καί μετά τῶν ἐθελοντριῶν κυριῶν τοῦ Ἐνοριακοῦ Ταμείου Εὐποιΐας καί τῶν συνεργατῶν τοῦ τομέως Νεότητος, καί προσπαθοῦν οὐχί ἁπλῶς ἀλλά καί συνεχῶς νά προάγουν πρός τό καλλίτερον, κατά κοινήν ἀποδοχήνν καί κατά τρόπον λίαν συγκινητικόν καί ὑποδειγματικόν, τό πολλαπλῶς δημιουργικόν καί λίαν ἐποικοδομητικόν ἔργον τῆς Ἐνορίας.Πάντες οὗτοι ἐπιτελοῦν κατά τοιοῦτον τρόπον τό πολύπλευρον τοῦτο ἐνοριακόν ἔργον ὥστε ἀναμφισβητήτως νά καθιστοῦν τήν Ἐνορίαν τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας καθημερινῶς ἕναν ζωντανόν ἐκφραστικόν φορέα ἐκκλησιαστικῆς καί κοινωνικῆς παρουσίας καί διακονίας, ἀποσπῶντα τά συγχαρητήρια καί τήν καθημερινήν ἀναγνώρισιν πάντων ἀνεξαιρέτως τῶν ἐνοριτῶν. 
         
Συγχαίρομεν, ἐπαινοῦμεν καί εὐλογοῦμεν τόν πολύ κοπιάσαντα, ζηλωτήν περί τήν Παράδοσιν, ἐπιστήμονα, γνήσιον Ὀρθὀδοξον Χριστιανόν, ἀκέραιον Ἄνθρωπον, πολύτιμον συνεργάτην τῆς Ἐκκλησίας κ. Ἐμμανουήλ Βαρβούνη, Ἀναπληρωτήν Καθηγητήν τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ὁ ὁποῖος, παρά τόν φόρτον τῶν καθαρῶς ἀκαδημαϊκῶν αὐτοῦ ἐνασχολήσεων, ὅλως προθύμως ἀνέλαβε τήν συγγραφήν τοῦ παρόντος ἔργου, τό ὁποῖο δίδει εἰς τόν καθένα τήν εὐκαιρία νά γνωρίσῃ τήν Ἁγία Ἀναστασία τήν Πατρικία, τόν Ἱερόν τοῦτον Ναόν, τόν μοναδικόν ἐν Ἑλλάδι καί ἐν τῷ κόσμῳ, ἀφιερωμένον εἰς τήν μνήμην της, ὡς καί τό μεγάλο κοινωνικό καί φιλανθρωπικόν τῆς ἐνορίας ἔργον. 
          
Εὐχαριστοῦμεν ἐπίσης εὐγνωμόνως καί εὐλογοῦμεν πατρικῶς τόν κ. Κώστα Τσαρούχα διά τήν εὐγενῆ πρόθεσίν του νά συμπεριλάβῃ εἰς τάς ἐκδὀσεις τοῦ ἐκδοτικοῦ του οἴκου ΧΕΛΑΝΔΙΟΝ τό παρόν ἔργον, τό ὁποῖον θά εἶναι πολύτιμος ὁδηγός διά τούς ἐνορίτας καί τούς προσκυνητάς τοῦ Ναοῦ μας. 
          
Εὐχαριστοῦμεν τέλος καί ἕκαστον ἐξ ὑμῶν, ἀναγνώστην καί μελετητήν τοῦ ἔργου τούτου. Ἀποστέλλομεν εἰς πάντας τούς ἐγγύς καί τούς μακράν τιμώντας τήν μνήμην τῆς Ἁγίας μας ἡμετέρας Ἀρχιερατικάς εὐλογίας καί εὐχάς καί εὐχόμεθα ἐκ βάθους ψυχῆς καί καρδίας ὅπως αἱ πρεσβεῖαι τῆς Ἁγίας καί ἐνδόξου Ἀναστασίας τῆς Πατρικίας σᾶς συνοδεύουν καθημερινῶς εἰς τήν ζωήν καί τά ἔργα σας καί σᾶς ἐμπνέουν διά μίαν μεγαλυτέραν καί βαθυτέραν πνευματικήν ζωήν καί ἀφιέρωσιν εἰς τήν Ἐκκλησίαν μας, ὡς ἀκριβῶς ἔπραξεν εἰς ὅλην τήν ζωήν της προστάτις καί βοηθός μας ΑΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ἡ Πατρικία. 

 

Σεπτέμβριος 2007