Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2017
  
Διαδρομή: Αρχική Σελίδα » Νέα »
  ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

    

Πάσχα 2011                                                                                         

 

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

 

                                     Πρός  τόν:  

                                               Εὐλαβέστατον Ἱερόν Κλῆρον καί  Λαόν 

                                               τῆς Θεοσώστου ἡμῶν Ἱερᾶς Μητροπόλεως Περιστερίου

 

                         Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

                   ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ! Ἡ μυριόστομη ἐπινίκεια ἰαχή ἀκούεται ἀπό τά στόματα τῶν ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων ἀνά τήν ὑφήλιο Χριστιανῶν.  Δονοῦνται « αἱ καιόμεναι καρδίαι » τῶν ἀφοσιωμένων στόν Ἀναστάντα Χριστό. Συγκινοῦνται οἱ ψυχές τῶν πιστῶν πού στηρίζουν τίς ἀδιάψευστες καί βέβαιες ἐλπίδες τους στόν Θεῖο Λυτρωτή. Ἀγάλλονται οἱ εὐθεῖς ἂνθρωποι στό ἂκουσμα τῶν δύο αὐτῶν λέξεων: Χριστός Ἀνέστη.  Τό πιό μεγάλο γεγονός πού ἔλαβε χώρα στήν Ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος εἶναι ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ. Δι’ αὐτό, ὅσο περνοῦν οἱ αἰῶνες, ἀντί νά λησμονηθῇ ὀγκώνεται καί σάν πολύκρουνη πηγή ἀρδεύει ἀδιάκοπα νέες ἐκτάσεις στήν Οἰκουμένη. 

    Παρά τοῦτο καί παρά τό πλῆθος τῶν πιστῶν καί τῶν μαρτύρων, στίς διάφορες ἐποχές ὑπῆρξαν καί ἐξακολουθοῦν νά ὑπάρχουν  ἄνθρωποι πού προσπάθησαν καί προσπαθοῦν  νά καλύψουν τό συγκλονιστικό γεγονός μέ τό πέπλο τῆς ἀμφιβολίας, κι’ ἄλλοι, πού ζήτησαν καί ζητοῦν νά γκρεμίσουν ἐκ θεμελίων τό μεγάλο οἰκοδόμημα τοῦ Χριστιανισμοῦ μέ τήν ἄρνηση, κτυπώντας ἰδιαίτερα τό ἀκατανόητο καί ἀνερμήνευτο θαῦμα, τήν Ἀνάστασιν καί παρουσιάζοντάς την ὡς ψέμα καί φαντασιοκοπία.  

Ἔχουν περάσει ἀπό τότε δύο χιλιάδες καί πλέον χρόνια  καί οἱ ἀρνητές δέν ἔλειψαν ἀλλά καί ὁ ἀριθμός τῶν πιστῶν δέν λιγόστεψε. Ἀντίθετα πληθαίνει. Ἄς μαίνονται ὅσο θέλουν οἱ κενόδοξοι καί ἄσοφοι ἀρνητές τῆς Ἁναστάσεως.  Μιά βουερή ἰαχή ἀπ’ ἄκρη εἰς ἄκρη τοῦ κόσμου διαλαλεῖ εἰς τούς αἰῶνας τήν ἀσύγκριτη νίκη τοῦ Ναζωραίου Ἰησοῦ καί ἑκατομμύρια πιστῶν καταθέτουν εἰς τούς πόδας του τόν ἀσπασμό τῆς λατρείας καί τῆς ὑποταγῆς. Ἡ ἀποψινή νύκτα, πού οἱ  καμπάνες σκορποῦν τόν ἱερό ἀντίλαλό τους καί κύματα χαρᾶς πλημμυρίζουν τίς καρδιές τῶν πιστῶν εἶναι ἡ πιό φωτεινή νύκτα, « νύκτα σπαρμένη θάματα, νύκτα σπαρμένη μάγια », καθώς λέει ὁ ποιητής, διότι τή λαμπρύνει καί τήν καταυγάζει τό φωτόδραμα τοῦ Γολγοθᾶ καί ὁ παιάνας τῆς νίκης δονεῖ τίς ψυχές μας μέ τούς πιό δυνατούς κραδασμούς μιᾶς ἀπόκοσμης καί ἀνερμήνευτης χαρᾶς.  

Καμμιά σκιά, κανένα συννέφιασμα, οὔτε πόνος, οὔτε ταραχή δέν μποροῦν, Ἀδελφοί μου, νά σκεπάσουν τήν αἴγλη καί τό μεγαλεῖο τοῦ Λυτρωτοῦ Χριστοῦ μας, πού ἡ μορφή Του στέκεται ἐπιβλητική καί μεγαλειώδης μπροστά στά ἔκπληκτα μάτια μας, στά μάτια τοῦ ὀλιγόπιστου κόσμου. Ὅπως οἱ μυροφόρες κίνησαν στήν πένθιμη νυκτερινή γαλήνη νά ἀποθέσουν τά μῦρα τῆς λατρείας στόν τάφο τοῦ ἀπειρόκαλλου καί ἀνεξἰκακου Θεοῦ τῆς Ἀγάπης, ἔτσι καί τώρα μέ ἀλλαλαγμούς χαρᾶς προσέρχεται ἡ κουρασμένη ἀνθρώπινη ὕπαρξη, προσερχόμαστε ὅλοι ἐμεῖς, ἀπογοητευμένοι, κουρασμένοι, ἀπελπισμένοι ἀπό τό ψέμα, τήν καθημερινή ἀναστατωμένη κοινωνική πραγματικότητα, στήν ὁποία κυριαρχεῖ πλέον ἡ ἐγκληματικότητα, ὁ ὠχαδελφισμός, ἡ ἀνασφάλεια, ἡ κοινωνική ταραχή, προσερχόμαστε γιά νά ἀκούσωμεν τό « Χαίρετε », από τό στόμα πού γεύτηκε τή χολή καί τό ὄξος. Εἶναι τό πρῶτο οὐράνιο δῶρο τοῦ Νικητοῦ τοῦ Θανάτου,  ἡ χαρά πού σταλάζει ἀπό τότε σάν τήν αὐγερινή δροσιά στό  γήϊνο ἀνθόκηπο, πού τόν συνετάραξαν καί τόν συνταράσσουν οἱ καταιγίδες, οἱ παγεροί βοριάδες καί οἱ ἀνεμοκυκλῶνες τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν. 

      Τέκνα έν Κυρίῳ ἀγαπητά ,  

Ἡ θριαμβευτική ἰαχή « ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ » δέν ἐκφράζει μόνο τήν ἀσυγκράτητη ψυχική ἀγαλλίαση, ἀλλά ἔρχεται καί σάν ἕνα ὑπέρτατο σύνθημα Ἐλευθερίας ἀπό τά δεσμά τῆς πνευματικῆς καί ὑλικῆς σκλαβιᾶς. Τό ἰδανικό τῆς Ἀναστάσεως στέκεται στήν πιό ψηλή κορυφή τοῦ θριάμβου καί ὁ ἄνθρωπος αἰσθάνεται πιό κοντά του τήν παρουσία καί τήν ἐνίσχυση τοῦ Θεοῦ, ἔστω καί ἐάν ζῇ κάτω ἀπό τίς πιό ἀδυσώπητες συνθῆκες τῆς ζωῆς. Ἀκούγοντας τό ὁλόχαρο ἀναστάσιμο μήνυμα καί νοιώθοντας ὡς τά κατάβαθα τῆς ψυχῆς μας τή λύτρωση, εἴμεθα πιά βέβαιοι ὅτι δυνάμεθα νά σπάσουμε τίς ἁλυσίδες, πού μᾶς κρατοῦν δέσμιους, καί καμμιά ἀντινομία δέν μπορεῖ νά μᾶς ἐμποδίσῃ ἀπό τόν θρίαμβο καί τῆς προσωπικῆς μας  πνευματικῆς καί ψυχικῆς Ἀναστάσεως. Ἡ πίστη καί ἡ ἐνατένιση στήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, δημιουργεῖ σέ ὅλους μας ἀντανακλαστικά καί μίαν ἀκατάβλητη δύναμη νά παλαίψουμε καί νά νικήσουμε, γιατί γνωρίζουμε πλέον, γιατί πιστεύουμε ἀκράδαντα ὅτι θάνατος δέν ὑπάρχει πιά...  Τόν κατατρόπωσε ὁ Μέγας καί ἀνίκητος ἡγέτης τῆς Ζωῆς καί τῆς Αἰωνιότητας.  

     ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ  ἀγαπητά μου τέκνα !  

 Ὅπως μένουμε ἐκστατικοί ἐμπρός στήν Ἀνάστασι τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, μέ τήν ἴδια ἔκσταση ἀντικρύζουμε τή δημιουργία τοῦ σύμπαντος κόσμου καί ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι ἡ ζωή εἶναι τό σπουδαιότερο δῶρο τοῦ Θεοῦ, πού πρέπει νά τό χαιρόμαστε καί νά τό κερδήσουμε μέ τόν καλόν ἀγῶνα, τόν ὁποῖον καλούμαστε νά δίνουμε μέ ἀκαταγώνιστο θάρρος καί μέ τή βεβαιότητα τῆς νίκης.  Καί εἴμαστε βέβαιοι γιά τήν νίκη βλέποντας καί ἀντικρύζοντας καθημερινά ὅτι ἡ δειλία, τό σκοτάδι, ἡ ἀμφιβολία, ἡ ἀπόγνωση σάν αἱμοβόροι γῦπες πού στέκονται ἀπειλητικοί νά κατασπαράξουν τό ἀδύναμο περιστέρι, φτερουγίζουν ἔμφοβοι ἀπό τήν ἀναστάσιμη  ἡλιοβολή καί φεύγουν μακρυά σέ ἀνεπίστρεπτη ἀποδημία.  

Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου ἔρχεται σέ μιά μεγάλη ἐθνική, οἰκογενειακή, ἀτομική, πνευματική καί οἰκονομική κρίση κατά τήν ὁποία πολλοί ἀπό ἐσᾶς ἐχάσατε τή δουλειά σας, ἐμειώθησαν οἱ ἀποδοχές σας καί οἱ συντάξεις σας καί τά προβλήματα ὁλονέν καί περισσότερον αὐξάνουν διαρκῶς, ἐνῶ τά ἐρωτήματα πού πλανῶνται ἐμμόνως καί δικαίως στίς ψυχές καί στίς καρδιές μας εἶναι: Τί θά γίνουμε τελικῶς, τί θά βροῦμε αὔριο, πῶς καί μέ ποιό τρόπο θά ἀνταποκριθοῦμε στά καθημερινά προβλήματα τῆς ἀτομικῆς καί οἰκογενειακῆς μας ζωῆς ; Γιά νά δώσουμε ἀπάντηση σέ αὐτά χρειάζεται ἀπαραίτητα πίστις, χρειάζεται ἐλπίδα, χρειάζεται προσδοκία, ὑπομονή καί ἐπιμονή ὥστε πίσω ἀπό αὐτά, δηλαδή πίσω ἀπό τήν ἰδική μας καθημερινή σταύρωση νά ἴδωμεν τήν Σταύρωση τοῦ Χριστοῦ καί μαζί μέ αὐτή νά ἰδοῦμε  καί τήν ἀτομική, τήν οἰκογενειακή καί τήν ἐθνική μας  ἀνάσταση χωρίς νά τό βάλουμε κάτω, χωρίς νά ἀπογοητευθοῦμε, χωρίς νά καταθέσουμε, μέ ὁποιοδήποτε κόστος, τά ὅπλα ἀλλά ἀπεναντίας νά συνεχίσουμε τόν ἀγῶνα τῆς καθημερινῆς ζωῆς,  ἕνα ἀγῶνα σκληρό, μακρύ, τραχύ καί ἀβέβαιο ἀλλά συγχρόνως καί ἕνα ἀγῶνα πού ἀσφαλῶς ὁδηγεῖ στήν ἀνάσταση τῆς χώρας καί στήν ἀνάσταση πάντων ἡμῶν. Εἰς αὐτόν ἀκριβῶς τόν σκληρό ἀγῶνα ἡ Μητρόπολις σας εἶναι κοντά σας, εἶναι μαζί σας, πορεύεται μέ τόν καθένα χωριστά καί μέ ὅλους μαζί γιά νά ξεπεράσουμε  ὅλοι μαζί τήν κρίση, γιά νά ξεπεράσουμε τά μεγάλα προβλήματα. Πάντοτε σᾶς σκέπτομαι, πάντοτε σᾶς ἔχω στήν προσευχή μου,  καί εὔχομαι πάντοτε τό καλλίτερον γιά ὅλους σας. Ἤμουν, εἶμαι καί θά ἐξακολουθῶ νά εἶμαι δίπλα σας,  δηλώνοντας ὅτι  ὅ,τι ἔχει ἡ Ἐκκλησία θά τό θέσῃ στή διάθεσή σας εἰς τρόπον ὥστε οὐδείς ἀπολύτως νά πεινάσῃ κατά τήν περίοδον ταύτην τῆς κρίσεως.  

Μέσα σέ αὐτή τήν ἀγωνία καί μέσα σέ αὐτόν τόν προβληματισμό μας γιά τό ἀβέβαιο αὔριον ἄς χαροῦμε ὅλοι μαζί τήν ἐκ νεκρῶν λαμπροφόρον Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου μας.  

 Χριστός Ἀνέστη ἀδελφοί μου !  Χρόνια πολλά καί ἐλπίδα καί προσδοκία γιά ἕνα καλλίτερο αὔριο.                                              

 Ὁ Πνευματικός σας Πατέρας       

           +   Ὁ Περιστερίου ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ